Όταν κοιτάς από ψηλά.. (Havana)








Ουδέν σχόλιον..







Από άλλες εποχές..

It is difficult to say when you are elsewhere
if you will miss more whatever you left
or what you are again going to leave,
because no matter how you return when leaving,
you will have left when you do return.

(Yiorgos Chouliaras, "Jerusalem, Ithaca")

Είμαστε προ των θυρών των Χριστουγέννων και εικόνες σαν την παραπάνω αποτελούν το ζητούμενο! Ο καιρός ακόμη ήπιος και συχνά ηλιόλουστος...

Στην παραπάνω φωτογραφία απεικονίζεται το campus του McGill, όπως ήταν ίσως σε κάποια άλλα, περασμένα Χριστούγεννα. Αλλά πού ξέρεις; Απομένουν άλλες τέσσερις μέρες για τα επικείμενα...

Μια που το χιόνι έχει προς το παρόν υποχωρήσει (για λίγο εύχομαι), ας πάρουμε μια γεύση από νυχτερινό Μόντρεαλ!

Εξ αριστερών μια "συνολική" φωτογραφία, με τους (λιγοστούς) ουρανοξύστες να κυριαρχούν. Τα φώτα τους είναι ανοιχτά και τη νύχτα, εύχομαι όχι λόγω υπερωριών.

Στην κάτω φωτογραφία απεικονίζεται αυτό που βλέπω όπως κατεβαίνω από τη βιβλιοθήκη του McGill προς την St. Catherine, την Τσιμισκή του Μόντρεαλ...

Είναι ωραία να περπατάς τη νύχτα στο Μόντρεαλ, διότι είναι πολύχρωμο και με αρκετή κίνηση. Κίνηση που κρατάει ως αργά. Τα μπαράκια και οι παμπς κλείνουν στις 3.00. Τα λοιπά (βλ. clubs) δεν με πολυαπασχολούν. Με εμπνέει πολύ η νύχτα. Ίσως όσο και το γαλάζιο!! Ένας από τους λόγους είναι πως δεν μπορεί ποτέ να υπάρξει καταθλιπτική νύχτα. Η νύχτα ακυρώνει όλες σχεδόν τις διαφορετικές εκδοχές που χαρακτηρίζουν τη μέρα: συννεφιά, ήλιο, ποικίλες αποχρώσεις του φωτός. Δεν υπάρχει μουντή νύχτα. Δεν ενδιαφέρουν τα σύννεφα. Τα λαμπιόνια, τα χαμόγελα, η ευθυμία των νυχτόβιων και η κοινή θετική ενέργεια των ανθρώπων που στην πλειονότητά τους κυκλοφορούν χαλαροί, απλά για να διασκεδάσουν, εγγυώνται ένα σταθερά καλό αποτέλεσμα. Α! Να μην ξεχάσουμε και το ποτό :-)

Ξύπνησα και είδα επιτέλους λευκό τοπίο!Και πιτσιρίκια να κυλιούνται στα χιόνια! Ωραίες εικόνες. Παραθέτω κανα δυό. Το τοπίο αναμένεται να ξε-ασπρίσει κατά τα τέλη Μαρτίου ή ακόμη και Απριλίου! Πάντως μου αρέσει και εύχομαι να μην το βαρεθώ σύντομα...

Η θερμοκρασία ακόμη επιεικής για τα δεδομένα του Καναδά. Δεν έχει πάει κάτω από τους -10 και περπατάς έξω χωρίς να σχηματίζονται σταλακτίτες στη μύτη σου... Προληπτικά ωστόσο την έχω από τώρα καλυμμένη με κασκόλ και με κοιτάνε περίεργα στο δρόμο... Οι συνηθισμένοι στον εδώ χειμώνα περπατάνε ακόμη χαλαρά, βλέπεις ακόμη και κοπέλες με μίνι (!!) και μυστήριους τύπους με ανοιχτά πουκάμισα! Μιλάμε για πολύ άντρες... Αυτά το ολίγα προς το παρόν από το μέτωπο του χιονιού και της δροσιάς.

Ε ναι λοιπόν, μετά από ένα διάλειμμα... μηνών και γενικής απαξίωσης του blog, κάνω την επανεμφάνισή μου! Στα αριστερά βλέπετε κάτι από Montreal από το λόφο του Mont Royal... Αυτός βρίσκεται πάνω από το McGill.

Θα ακολουθήσουν διάφορες άλλες photo -εύχομαι τουλάχιστον...

Αυτή τη φορά σειρά έχουν κάποιες φωτογραφίες από τη Βενετία, χωρίς να αλλάζει φυσικά το μοτίβο, δηλαδή η κυριαρχία του γαλάζιου! Σε κάποια φάση θα περάσουμε και στη θεματολογία του γκρι, ώστε η μια ατμόσφαιρα να κοντραριστεί με την άλλη (και να αναβαθμιστεί μέσω της άλλης!)

Αριστερά και πάνω δεξιά (πλατεία San Marco) το τοπίο το συμπληρώνει ο Κομ. Πάνω αριστερά η κλασική άποψη από το Rialto.